Хонуми аҷиб - аллаҳои азим, хари азими боллазату шаҳадбор ва намуди лоғар хоҳиш мекунад, ки дар сутун чӯб хӯранд! Фақат орзу, на зан. Ва чї тавр ќўчањояш дар мавќеи аспсавор дар болои хурўс бозї мекунанд, чї тавр мард аз чунин лаззатњо чашмаи чашмро дароз нигоњ дошта метавонад? Ва ҳатто ба таври касбӣ. Ба эҳтимоли зиёд ин навор қисм-қисм наворбардорӣ шудааст, зеро аз рӯи ҳисоби ман мард маҷбур шудааст, ки бо ин хонум на як бору ду бор зино кунад!
Дар охир падар як сӯрохи мақъад муносиб ёфт ва духтари ҷавони худ трахтов, пур харкурраеро вай бо кончаҳои. Ва бо хонумони баркамол худ гӯё даст нест, ки ҷинсӣ мақъад бузург.